Je zet je bord neer, neemt één hap, en je huisgenoot vraagt: "Hé, heb jij mijn tandenborstel gezien?" Je probeert "nee" te zeggen, maar het komt eruit als een onsamenhangende brij waarschijnlijk ook nog wat rijst uit je mondhoeken. Hij knikt begripvol. "Ik snap het, je hebt hem dus wel gezien."