Het is zo irritant als je eindelijk je boodschappen hebt ingepakt en je portemonnee niet kunt vinden omdat je handen helemaal vol zijn.
Je staat met twee volle tassen in elke hand, je kin steunt op een pak melk, en de cassière zegt vriendelijk: "Dat wordt dan 47,80." Jij knikt enthousiast, alsof je zojuist hebt afgesproken dat je het bedrag telepathisch gaat overmaken. Na tien seconden staat er een rij van zes mensen achter je die je aankijken alsof jij persoonlijk hun leven hebt verpest. Uiteindelijk zet je alles terug neer, graait je portemonnee uit je zak, en de cassière zegt: "Ah, u had hem dus."
